Wielka sala balowa, przeistoczona na czarodziejski pałac w czasie karnawału (a więc zimą). Sprawa II – Biuro policji tajnej. Sprawa III – Czarowic po przepiłowaniu krat ucieka wraz z więźniem Gozdawą, obezwładniają wartownika w zaułku przy gmachu więzienia. Sprawa IV – Czarowic siedzi wysoko na kamiennym występie ponad najcudniejszym morzem południa. Sprawa V – Czarowic i Krystyna zeszli ze wzgórza w parku położonym w siedzibie rodowej Czarowiców. Sprawa VI – Prześliczne szkolne wzgórze. Sprawa VII – Noc zimowa w Alpach. Epilog – Pagórkowate pola w okolicach Puław.
Kwestia robotnicza Dążenia niepodległościowe przewijające się w treści utworu, w konfrontacji z poglądami robotników są przedstawione w Obrazie I, rozgrywającym się w hali fabrycznej w atmosferze wiecu załogi, po upadku rewolucji 1905 roku.
Sytuacja według wypowiedzi jednego z robotników: Ściągnęli nam zapłatę, w dół poza rok 1904. Trzy dni w tygodniu robimy. Resztę siedzimy z założonymi rękami, patrząc w między fabryczne pola z kupami łódzkiego brudu, w czerwone kominy i w czarne mury. Życie zdrożało. Nie opłata nam za tę cenę robić. Posłali my delegatów do właściciela. Poszli dwaj i przełożyli sprawę.