Na XV zjeździe WKP(b) 19 grudnia 1927 wybrany na członka KC WKP(b), którym pozostawał do 25 czerwca 1937.
Od 1928 do lipca 1935 członek Komitetu Wykonawczego Kominternu (IKKI), od kwietnia 1931 do lipca 1935 zastępca członka prezydium KW Kominternu (IKKI) i jednocześnie sekretarz Komitetu Wykonawczego Kominternu (IKKI)
Od VI plenum KC Komunistycznej Partii Polski (1929) przedstawiciel Kominternu w Biurze Politycznym KPP. W latach 1930–32 członek Komitetu Centralnego KPP.
Od 1932 do 1935 szefował Instytutowi Czerwonej Profesury, zajmował się naukowo historią. W latach 1932–34 członek kolegium redakcyjnego Prawdy. W WKP(b) zajmował się agitacją i propagandą.
W okresie "wielkiej czystki" 22 czerwca 1937 aresztowany przez NKWD. 28 lipca 1938 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na karę śmierci z zarzutu szpiegostwa, następnego dnia rozstrzelany w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą. Ciało pochowano anonimowo.
Zrehabilitowany 30 listopada 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
Linki zewnętrzne Wyciąg z działalności partyjnej (jęz.