Związek starał się działać na rzecz promocji sportu niekomercyjnego, który nie byłby finansowany przez burżuazję. W związku z tym zorganizowano osobne rozgrywki dla klubów robotniczych, a w efekcie cały system ligowy. I tak w 1933 powołano w Warszawie Robotniczy Podokręg Autonomiczny (RPA) z osobnymi grupami klasy A, B i C, w których grać miały kluby robotnicze. Najlepsza drużyna A-klasy rywalizowała z najlepszą z regularnej warszawskiej A-klasy i po wygranym meczu miał szansę na rywalizację w regionalnych barażach ze zwycięzcami 3 innych regionalnych grup o awans do I ligi. W rozgrywkach RPA brały udział jedynie drużyny robotnicze będące członkami ZRSS.
W 1948 został włączony w ramy organizacji sportu związkowego.
Działalność międzynarodowa Należał do Socjalistycznej Międzynarodówki Sportu Robotniczego, wystawiał również własną reprezentację na Olimpiady Robotnicze.
Przypisy
Bibliografia Mała Encyklopedia Sportu, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1984
Zobacz też
Związek Polskich Robotniczych Klubów Sportowych
Kategoria:Nieistniejące polskie związki sportowe Kategoria:Polskie organizacje socjalistyczne Kategoria:Historia ruchu robotniczego Kategoria:Polski ruch robotniczy