Fragmenty Teleśnicy Sannej i Chrewtu zintegrowano z gromadą Horodek w gminie Wołkowyja, natomiast pozbawiony siedziby obszar gromady Solina zintegrowano z gromadą Zabrodzie tamże.
Wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941, na mocy dekretu Adolfa Hitlera z 1 sierpnia 1941, północne połacie przedwojennej gminy Wołkowyja z m.in. Soliną weszły w skład Generalnego Gubernatorstwa, gdzie zostały połączone 15 listopada 1941 z gminą Wołkowyja w dystrykcie krakowskim w Landkreis SanokDekret o zmianie granic Starostw Powiatowych i Związków Gmin w Okręgu Krakau, z dnia 3 listopada 1941 r. (Dziennik Rozporządzeń dla Generalnego Gubernatorstwa z dnia 30 listopada 1941 r., Krakau, Nr. 111, str. 659). Po zmianie tej, gmina Wołkowyja została zrekonfigurowana w jej oryginalnych granicach sprzed 1939. Liczba mieszkańców gminy w 1943 roku wynosiła 8909: 567 w Bereźnicy Wyżnej, 682 w Bukowcu, 454 w Górzance, 724 w Horodku, 575 w Myczkowie, 419 w Polankach, 415 w Polańczyku, 261 w Radziejowej, 1106 w Rajskiem, 333 w Rybnem, 653 w Solinie, 606 w Terce, 259 w Tyskowej, 271 w Woli Górzańskiej, 340 w Woli Matiaszowej, 631 w Wołkowyi i 613 w ZawozieAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.