Następnie przebywał w Instytucie Medycznym we Florencji i na Uniwersytecie Wiedeńskim.
W 1871 roku z powodu choroby ojca i młodszej siostry Anieli Koziełł (1850-1875) wrócił do majątku ojca Nadniemen koło Piaseczna na południe od Mińska i w jego pobliżu osiadł w majątku Ottonowo. W 1872 roku ożenił się w Warszawie w parafii Przemienienia Pańskiego z Heleną Jadwigą Joanną Pieślak. W majątku Ottonowo w 1884 roku zbudował według własnej koncepcji stację meteorologiczną. W 1888 roku po śmierci ojca został jedynym właścicielem majątku Nadniemen. W 1891 r. Narkiewicz-Jodko założył w podziemiach swojego pałacu pracownię elektrograficzną. Za swoje prace doświadczalne został odznaczony medalem Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego oraz Orderami św. Anny i św. Stanisława. Stał się także członkiem licznych towarzystw naukowych, m.in. Członkiem honorowym Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego, Rosyjskiego Towarzystwa Fizyko-Chemicznego (1891), Włoskiego Towarzystwa Medycznego i Biologicznego (1893), Francuskiego Towarzystwa Elektroterapeutycznego przy Paryskiej Akademii Nauk (1894), Towarzystwa Galileusza we Florencji (1892), Francuskiego Towarzystwa Astronomicznego (1894).