Nauczał i propagował zmianę nawyków żywieniowych w latach 1829–1851.
Graham został propagatorem wegetarianizmu na skutek paniki, jaka wybuchła w Ameryce po ujawnieniu europejskiej epidemii cholery 1831–1838. Przyczyna cholery została odkryta dopiero w 1883 roku, a w czasach Grahama powszechna była opinia, iż cholera była plagą, którą Bóg zesłał, aby ukarać ludzi. Akceptowanym przez XIX-wieczną medycynę (medycynę heroiczną) było zalecenia, by jeść duże ilości mięsa, unikać warzyw a także nie pić wody (pić wyłącznie alkohole np. wino). Graham zgadzał się z poglądem o tym, że cholera jest karą bożą i proponował rozwiązanie w postaci stworzonej przez siebie ideologii i diety, które utrzymywała w czystości, zdrowiu rodziny i społeczeństwo. Zalecenia były przeciwne do rozwiązań ówczesnej medycyny i obejmowały picie czystej wody, stosowanie diety wegetariańskiej, stosowanie prostych metod przetwarzania produktów spożywczych, spożywania pieczywa wykonanego całkowicie w domu (również mielenie powinno być wykonywane w domu), unikanie przypraw i innych dodatków oraz surowy styl życia, który obejmował spanie na twardych posłaniach i unikanie ciepłych kąpieli.