Bradner rozpoczął testy na jesieni 1951.
Naukowe podstawy Teoria wymiany ciepła pomiędzy ciałem i wodą w obecności pianki jest przedmiotem wielu badań fizjologicznych i opracowań teoretycznych wymiany transportu ciepła. Zmiana temperatury ciała zależy od produkcji ciepła, przewodzenia, wypromieniowania i konwekcji.
Jednym z błędnych sądów jest, że pianka ogrzewa ciało poprzez ogrzanie wody, która wciska się pomiędzy ciało pływaka i piankę. Kompletną dyskusję, dlaczego tak nie jest, przeprowadzili Bohren i Albrecht w książce o termodynamice atmosfery. W rzeczywistości ocieplanie jest powodowane przez izolację materiału (zazwyczaj neoprenowego), w którym są zawarte pęcherze powietrza. Przewodnictwo cieplne w powietrzu jest około 20 razy mniejsze niż przewodnictwo wody. Pianka zapewnia komfort cieplny, ponieważ jest stosunkowo gruba (średnio około 8 mm) i ze względu na małe przewodnictwo ciepła.
Oporność cieplną pianki można opisać wzorem
gdzie A jest powierzchnią pianki, k jest przewodnictwem cieplnym neoprenu (0.190 W/mK) uśrednionym z przewodnictwem cieplnym gazu w pęcherzach, co daje k=0.044W/mK, x jest grubością pianki.
Sierść zwierząt, takich jak foki lub niedźwiedzie polarne, działa podobnie jak mokra pianka, natomiast pióra pingwinów działają jak sucha warstwa ocieplającaJ. Bookspan, Many are cold but few are frozen: another look at hypothermia.
Przypisy
Kategoria:Sporty wodne Kategoria:Ubrania