W grudniu tego samego roku wziął udział w kolejnej klęsce armii rzymskiej, tym razem nad Trebią, do której doszło wobec uporu konsula Tyberiusza Semproniusza Longusa, wbrew jego radom.
Mimo niepowodzeń w Italii w roku 218 p.n.e., został wysłany w roku następnym do Hiszpanii, gdzie walczył z powodzeniem, u boku swojego brata, Kalwusa, wzmacniając pozycję Rzymian na Półwyspie Iberyjskim. W 215 p.n.e. wspólnie wzięli udział w zwycięskiej bitwie pod Dertosą (ob. Tortosa) i udaremnili próbę przebicia się Hazdrubala z pomocą do swego brata Hannibala.
W 211 p.n.e. poległ w bitwie nad rzeką Baetis (ob. Gwadalkiwir). W tym samym roku jego brat, Kalwus został zabity pod Ilorci koło Carthago Nova. Szczegóły obu tych wydarzeń nie zostały całkowicie zbadane, ale zdaje się, że do śmierci obu Scypionów doszło wskutek dezercji Celtyberów, którzy przeszli na stronę Hazdrubala Barkasa, brata Hannibala.
Zobacz też Publiusz Korneliusz Scypion – wnuk powyższego, rzymski historyk
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Rzymscy namiestnicy Hiszpanii Kategoria:Zmarli w III wieku p.n.e.