Opanował tam podstawy pilotażu samolotu F/A-18. 1992–1996 – przeniesiono go do 225. eskadry myśliwców szturmowych piechoty morskiej przystosowanych do działań w każdych warunkach pogodowych (Marine Fighter Attack Squadron (All Weather) 225) „Vikings”, stacjonującej w bazie Miramar w aglomeracji San Diego. Podczas służby w tej jednostce przeszedł kolejne rodzaje szkolenia. Ukończył m.in. kursy: instruktorski w zakresie taktyki i uzbrojenia Korpusu Piechoty Morskiej, oraz dla oficerów odpowiadających za bezpieczeństwo lotów w Podyplomowej Szkole Marynarki Wojennej (Naval Postgraduate School) w Monterey. Przez cztery i pół roku był w eskadrze „Vikings” oficerem ds. bezpieczeństwa lotów oraz pilotem-instruktorem. 1997–2000 – w grudniu 1997 ukończył Szkołę Pilotów Doświadczalnych Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w bazie lotniczej marynarki Patuxent River w stanie Maryland. Następnie rozpoczął służbę w stacjonującej w tej bazie eskadrze doświadczalnej (VX-23 Air Test and Evaluation Squadron 23). Jako pilot doświadczalny uczestniczył w programie prób powietrznych Boeinga F/A-18 E/F Super Hornet. Był pierwszym marine, który pilotował ten typ samolotu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Douglas Hurley · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.