Używając precyzyjnego montażu i kompozycji kadru, a także powolnej narracji, ilustrowanej ciszą i zróżnicowaną ścieżką dźwiękową, pokazuje sytuacje codzienne, nadając im przy tym metaforyczny charakter.
Doświadczeniom tureckim poświęcił cykl Picnic, Lunch I i Lunch II (2005), pokazując w nim trudności komunikacyjne, wynikające z różnic kulturowych. W video Party (2005) cudzoziemscy studenci przedstawiali typowe ich zdaniem dla Polaków gry i zabawy. W pracy El dorado (2006) przedstawiał będące udziałem szwajcarskiej Polonii doświadczenie lęku i ksenofobii. W dyplomowym filmie Dissection Theatre (2006) pokazywał, używając minimalistycznych ujęć, sekcję zwłok i przygotowanie ciała do pogrzebu, w cyklu Reisefieber (2007) analizował status przybysza w innej kulturze - Polaka w Berlinie (był narratorem filmu). Nakręcony w Ankarze film Kilka miejsc (2007) poświęcił Toprekowi - miejscowemu homoseksualiście i transseksualiście, podejmując temat wykluczenia i wyobcowania, innym filmem pokazującym Turcję był Gençlik Parkı (2008), który artysta zrealizował w opuszczonym parku rozrywkiAnna Tomczak Wojtek Doroszuk’s Round Trip. W Raspberry days (2008) przedstawiał pracowników sezonowych w Norwegii, korzystając jednak z niedosłownych, mocno estetyzowanych kadrów.