W 1921 wstąpił do prawosławnego klasztoru. Na pamiątkę pierwszego słowiańskiego metropolity morawskiego przyjął imię zakonne Gorazd. 25 września 1921 otrzymał chirotonię biskupią w obrządku bizantyjskim z rąk patriarchy Serbii, Dymitra. Jako propagator obrządku wschodniego nie mógł dojść do porozumienia w kwestiach doktrynalnych z czeskim teologiem Karelem Farskim. W 1924 wraz z częścią wiernych odszedł z Kościoła Czechosłowackiego zakładając Kościół Prawosławny Czechosłowacji.
Był organizatorem i pierwszym zwierzchnikiem Cerkwi prawosławnej w Czechosłowacji. W okresie międzywojennym pozyskał dla swojej wspólnoty grupę Rusinów Zakarpackich, co pozwoliło na odrodzenie Kościoła prawosławnego na Słowacji. W 1938 po utracie kontaktów z Patriarchatem Serbii podporządkował się jurysdykcji arcybiskupa prawosławnej archieparchii berlińskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.
Biskup Gorazd II zginął śmiercią męczeńską rozstrzelany przez Niemców 4 września 1942 na strzelnicy w Kobylisach. Była to kara za udział prawosławnych w ukrywaniu zamachowców na życie Reinharda Heydricha.