Po wybuchu II wojny światowej do 7 września operował w rejonie północnego Atlantyku w celu przechwytywania niemieckich jednostek. Pod koniec września eskortował konwój kierujący się do Aleksandrii. W listopadzie w ramach grupy okrętów „Force J” uczestniczył w akcji przeciwko niemieckiemu pancernikowi kieszonkowemu „Admiral Graf Spee”. Następnie do połowy 1940 roku ochraniał konwoje z Nowej Zelandii i Australii do Suezu.
Od czerwca 1940 roku operował w rejonie Morza Śródziemnego, gdzie m.in. ochraniał konwoje udające się na Maltę. Podczas jednej z takich misji, w październiku odpierał nieudany atak włoskich kutrów torpedowych. 27 listopada wziął udział w bitwie koło przylądka Spartivento.
Następnie został przydzielony do Floty Atlantyku ochraniającej konwoje w rejonie północnego Atlantyku. W marcu 1942 roku okręt został przeniesiony w rejon Oceanu Indyjskiego. Uczestniczył w inwazji na Madagaskar. 29 maja, stacjonując w porcie Diégo-Suarez, został zaatakowany przez japońskie miniaturowe okręty podwodne. Trafiony torpedą po lewej stronie przed wieżą „A” doznał ciężkich uszkodzeń, jednak nie zatonął.