Miasto stanowi 1,16% powierzchni powiatu łęczyckiego.
Sąsiednie gminy: Łęczyca, Daszyna, Grabów, Góra Świętej Małgorzaty, Świnice Warckie, Witonia.
Części miasta: Łęczyca Poduchowna, Obrywka, Probostwo, Przedmieście Ozorkowskie, Sobotczyzna, Waliszew.
Łęczyca jest stolicą historycznej ziemi łęczyckiej. Od XI do XIV wieku była stolicą prowincji łęczyckiej i księstwa łęczyckiego. Od XIV do XVIII wieku była stolicą województwa łęczyckiego. W latach 1919–1939 miasto administracyjnie należało do woj. łódzkiego. Od 1946 do 1975 r. w woj. łódzkim. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. płockiego.
W pobliżu miasta znajduje się geometryczny środek Polski.
Demografia Dane z 30 czerwca 2018: Opis Ogółem Kobiety MężczyźniJednostka osób % osób % osób %Populacja 14163 100 7587 53,57 6576 46,43Gęstość zaludnienia[mieszk./km²] 1582 848 735
thumb|690x480px|center |Piramida wieku mieszkańców Łęczycy w 2014 roku
Historia mały|Rynek około 1921