30 października płonący samolot kamikaze uderzył w „Intrepida”, lekko go uszkadzając i powodując śmierć dziesięciu członków załogi. 25 listopada podczas zmasowanego ataku kamikaze, w okręt trafiły dwa japońskie samoloty, zabijając 69 członków załogi.
Po remoncie w San Francisco okręt do końca wojny uczestniczył w atakach na siły japońskie, a jego samoloty pokładowe wspierały desant na Okinawę.
W 1947 okręt został wycofany ze służby i skierowany do rezerwy. W lutym 1952 ponownie wszedł do służby. W kwietniu rozpoczęła się gruntowna przebudowa okrętu, która obejmowała m.in. pokład startowy i nadbudówkę. Ponowne wejście do służby nastąpiło 15 października 1954. Okręt otrzymał oznaczenie CVA-11 i wszedł w skład Floty Atlantyku. W 1962 „Intrepid” został przebudowany na lotniskowiec ZOP oznaczony CVS-11.
W maju 1971 roku wziął udział w pierwszych amerykańskich ćwiczeniach na wschodnim Bałtyku, podchodząc wraz z trzema niszczycielami na odległość 20 mil morskich od wybrzeża ZSRR, co zapoczątkowało prowadzone od kolejnego roku manewry serii BALTOPS z udziałem północnoeuropejskich państw NATO.