W roku 1920 chory na gruźlicę wyjechał do Krakowa. Napisał tam książkę dla dzieci „Жывыя казкі для дзіцячага тэатру”, w skład której wchodziły 3 baśnie: „Хлопчык у лесе”, „Шчасьлівы чырвонец” і „Дзіўны лапаць, або Ня ўсё тое порах, што ў пораху ляжыць”. Zmarł 28 lipca tegoż roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Pośmiertnie (jeszcze w 1920 roku) wyszedł w Wilnie jego poemat „Мае каляды”. Jego wiersze tylko raz − w 1929 roku − zostały opublikowane na sowieckiej Białorusi, potem do końca lat osiemdziesiątych jego twórczość była zakazana. Jego zapomniany grób został odszukany dopiero w 1988 roku przez polskiego historyka narodowości białoruskiej Olega Łatyszonka.
Linki zewnętrzne Biografia Alaksandra Pruszynskiego (jęz. angielski) Biografia Alaksandra Pruszynskiego (jęz. białoruski)
Kategoria:Białoruscy poeci XX wieku Kategoria:Białoruscy pisarze Kategoria:Delegaci na I Zjazd Wszechbiałoruski Kategoria:Białoruscy działacze narodowi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Członkowie Wielkiej Rady Białoruskiej