I kto ją zbudował?), w której zakładał, że architektem, który zaplanował i nadzorował budowę Wielkiej Piramidy nie byli Egipcjanie, ale prawdopodobnie biblijny patriarcha Noe. Późniejsi piramidolodzy, którzy zaakceptowali hipotezy Taylora, uznali, że budowniczym piramidy był Melchizedek. John Taylor w swojej książce zaproponował również koncepcję, zgodnie z którą liczba π mogła celowo zostać wprowadzona do projektu Wielkiej Piramidy. Wyliczył, że jeśli obwód piramidy podzieli się przez jej wysokość, otrzymuje się wartość bliską 2π. Na tej podstawie zasugerował, że Wielka Piramida miała reprezentować kulistą Ziemię, gdzie wysokość piramidy odpowiada promieniowi poprowadzonemu od środka Ziemi do bieguna północnego, a obwód piramidy odpowiada obwodowi Ziemi na równiku.
Poglądy Johna Taylora nie były popularne, lecz przyjął je i rozwinął brytyjski astronom Charles Piazzi Smyth. Smyth, w głównej mierze na własny koszt, udał się do Egiptu, gdzie poświęcił sporo czasu na badania piramidy oraz na gromadzenie ogromnych ilości danych odnoszących się do niej. W rezultacie nie tylko zgodził się z założeniami Taylora, ale również sam odkrył kolejne zależności potwierdzające, w jego mniemaniu, szczególny charakter piramidy.