Po śmierci Vojka budowlę odziedziczył jego syn, János Hunyady, późniejszy regent Węgier i władca Siedmiogrodu. W 1440 r. Jan rozpoczął przebudowę twierdzy w zamek, którą ukończono najprawdopodobniej przed 1446 r. Powstały wtedy dwa pierścienie murów obronnych z licznymi wieżami, zamek właściwy oraz kaplica. Po śmierci Hunyadego twierdzę przejęła jego żona Elżbieta Szilágyi, a następnie ich syn Maciej Korwin, król Węgier (1458-1490), który rozbudował zamek w stylu renesansowym. Ostatnim właścicielem z rodu Hunyadego był nieślubny syn Macieja, Jan Korwin.
W XVI–XVII w. zamek często zmieniał właścicieli (rodziny Török, Bethlen, Apafi), z których najbardziej zaangażowanym w sprawy zamku okazał się Gábor Bethlen (1613-1629). Za jego czasów dokonano kolejnej rozbudowy w stylu barokowym, dodając tzw. Skrzydło Bethlena, Białą Wieżę, Wieżę Bramną oraz platformę dla artylerzystów.
Ostatnim właścicielem prywatnym zamku była żona węgierskiego zarządcy Siedmiogrodu, Michała II Apafy’ego (1690-1701), Katalina Apafy. Po jej śmierci w 1724 r. zamek przeszedł w posiadanie rządu Austrii, a później Austro-Węgier. Za panowania Habsburgów, Leopolda I oraz Józefa I, wiele węgierskich zamków uległo zniszczeniu. W zamku w Hunedoarze urządzono skład materiałów żelaznych.