W 1899 wydał w Jakucku I wydanie swojego słownika.
Od 1899 mieszkał w Jakucku, gdzie pracował jako urzędnik, w latach 1903–1905 uczestniczył w Nelkano-Ajańskiej ekspedycji naukowej. W 1904 ożenił się z Heleną Kugajewską, w 1905 wyjechał z nią do Petersburga. Tam pracował w dziale etnograficznym Muzeum Rosyjskiego, Muzeum Antropologii i Etnografii Akademii Nauk, gdzie był kustoszem, Instytucie Orientalistycznym Akademii Nauk ZSRR, był sekretarzem Sekcji Etnograficznej Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego, redagował czasopismo „Żywaja starina”. Do wybuchu Rewolucji Październikowej opublikował pięć tomów słownika, edycję podjęto na nowo w 1923. W 1927 został członkiem korespondentem, w 1931 członkiem rzeczywistym Akademii Nauk ZSRR.
Jego głównym dziełem był trzynastotomowy Słownik języka jakuckiego (wyd. 1913–1930), w którym poza objaśnieniem 38 tys. słów, zawarto w nim także informacje o gospodarczych, prawnych, ekonomicznych, duchowych i kulturalnych aspektach życia Jakutów. Opublikował także Wzory twórczości ludowej Jakutów oraz m.in.