Dane wprowadzane były najczęściej przez operatora – użytkownika – za pomocą klawiaturyPołączonej z monitorem – terminalem, posiadającym własną pamięć buforową. do pamięci buforowej i następnie przez urządzenie sterujące lub minikomputer do urządzenia zapisującego na odpowiednim nośniku. Jako nośniki danych stosowano taśmy magnetyczne (standardowe 0,5 cala lub 0,15 cala w infokasecie), lub dyski magnetyczne (dyski lub dyskietki).
Przykładowe systemy rejestratorów to: SYSTEM M firmy FACIT-ADDO, podstawowe konfiguracje M 5, M7, M 10, M 15; nośnik docelowy: taśma magnetyczna; system ten należy do grupy rejestratorów wielostanowiskowych bez możliwości sterowania pracą minikomputera, SEECHECK firmy REDIFONOdpowiedniki: ENTREX 480 firmy ENTREX, DATENSAMMELSYSTEM 620 firmy NIXDORF.; nośnik docelowy: taśma magnetycznaMożliwość zastosowania innych nośników (taśma perforowania, dyskietki, dyski), także drukowania.;