W okresie międzywojennym kłobuki (kapelusze podhalańskie) były częścią munduru reprezentacyjnego oddziałów polskiej piechoty górskiej. Obecnie noszą go oddziały reprezentacyjne strzelców podhalańskich.
Kłobuk w chrześcijaństwie wschodnim Kłobuk – ozdobne, wysokie, cylindryczne nakrycie głowy z welonem, często rozszerzone u góry, noszone przez mnichów prawosławnych i wschodniokatolickich (niezależnie od rodzaju posiadanych przez mnicha święceń kapłańskich, czy też ich braku); przejęte z tureckiego kołpaka. W tradycji słowiańskiej występuje w trzech odmianach, czarny - dla mnicha oraz biskupa, czarny z krzyżykiem - dla arcybiskupa, biały z krzyżykiem - dla metropolity. W symbolice prawosławnej zwane hełmem zbawieniaPrzyłbicę też zbawienia weźmijcie i miecz Ducha, którym jest słowo Boże!; cytat za Biblią Gdańską (Efez.6,17) – ma chronić głowę przed złymi myślami.
Kołpak Określenie kłobuk odnosiło się także do wysokiego nakrycia głowy nazywanego kołpakiem.
Zobacz też
Kolekcja Philippi
Przypisy
Kategoria:Duchowne nakrycia głowy Kategoria:Wschodnie stroje liturgiczne Kategoria:Ubrania męskie Kategoria:Etnografia Polski Kategoria:Etnografia Słowacji Kategoria:Góralszczyzna Kategoria:Kapelusze