W 1826, w wieku 12 lat, został mianowany pułkownikiem z przydziałem do 1 reg. szaserów. W 1829–1833 uczęszczał do Liceum Henryka IV. W 1830, kiedy to jego ojciec objął tron króla Francuzów, uzyskał dziedziczny tytuł rodowy księcia Nemours, co pozwoliło mu wejść w skład parostwa. Dwukrotnie rozważano jego kandydaturę do objęcia rządów w obcych krajach, w 1825–1832 Grecji, a w 1831 Belgii.thumb|left|230px|Popiersie autorstwa Auguste Clésinger (1845), Musée des Beaux-Arts de Besançon26 kwietnia 1840 w Château de Saint-Cloud wziął ślub z Wiktorią z Saksonii-Coburga-Kohary. Mieli razem czworo dzieci: Ludwika Filipa Marię Ferdynanda Gastona Orleańskiego (1842–1922), męża księżniczki Izabeli Brazylijskiej, Ferdynanda Filipa Marię Orleańskiego (1844–1910), księcia Alençon, męża Zofii Charlotty Wittelsbach, Małgorzatę Adelajdę Marię Orleańską (1846–1893), żonę Władysława Czartoryskiego, Blankę Orleańską (1857–1932), W 1842 zmarł starszy brat księcia – Ferdynand Filip, książę Orleanu, a Ludwik Karol mógł zostać regentem w imieniu małoletnigo bratanka – Filipa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ludwik Karol Orleański (książę Nemours) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.