W latach 1889–1918 był pracownikiem naukowym Geologische Reichsanstalt w Wiedniu, gdzie się wykazał jako geolog, paleontolog i kartograf. Najpierw pracował jako praktykant, po czterech latach został asystentem 9. rangi, w 1897 adiunktem, w 1900 geologiem, a w 1902 starszym geologiem. W latach 1889–1892 prowadził badania utworów krystalicznych i paleozoiku w Sudetach Morawskich (obszary: wówczas Mährisch-Neustadt i Schönberg, obecnie Uničov i Šumperk, na północny zachód od Ołomuńca). Ich wynikiem była mapa w skali 1:75.000, wydana w 1905. Od 1891 był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie. thumb|Tablica pamiątkowa na ścianie domu Bukowskiego w Wiedniu Od 1893, aż do wybuchu pierwszej wojny światowej pracował w południowych rejonach państwa austro-węgierskiego: w południowej Dalmacji (obecnie Czarnogóra). W 1903 opublikował Blatt Budva szczegółowej mapy geologicznej południowej Dalmacji, w skali 1: 25.000. Arkusze Spizza Nord i Spizza Süd zostały wydane w 1909. Po wybuchu pierwszej wojny światowej Bukowski opracowywał swoje obserwacje geologiczne w Wiedniu. W 1917 rezultaty jego prac opublikowano jako Blatt Ragusa (dziś Dubrownik) mapy szczegółowej w skali 1:25.000.