Związek objął swym działaniem niewielkie grupy w Warszawie, Dąbrowie Górniczej, Radomiu, Białymstoku. Najsilniejsza struktura funkcjonowała w Łodzi, Zgierzu i Pabianicach. Według obliczeń historyków organizacja liczyła blisko 200 działaczyCzesław Kozłowski,Zarys dziejów polskiego ruchu robotniczego do 1948 roku, Warszawa 1980, s. 106. Jedną z inicjatyw organizacyjnych ZRP było tworzenie (zainicjowanej i wymyślonej przez Partię Proletariat w Łodzi, Warszawie, Żyrardowie "Kasy oporu", które skupiały nawet kilka tysięcy robotników. Choć Kasy stały się wspólnym działaniem wszystkich organizacji robotniczych, to ZRP była najbardziej aktywną organizację w tym obszarze. Zdaniem Feliksa Perla liczebnie była silniejsza od Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat liczebnie i obszarem działania Obie organizacje wspólnie współpracowały przy organizacji 1 maja 1891 r.
W listopadzie 1891 wskutek prowokacji stolarza E. Benzefa "Wagnera", doszło do licznych aresztowań (m.in. Jana Ledera, Juliana Marchlewskiego, Józefa Becka), które doprowadziły do paraliżu organizacji. "Kasy oporu" przeszły do Partii ProletariatZ pola walki. Zbiór materyałów tyczących się polskiego ruchu socyalistycznego,Londyn 1904,Reprint Warszawa 1986, s. 28