Następnie został na krótko zatrudniony jako urzędnik ubezpieczeniowy w firmach ubezpieczeniowych, aby zaspokoić życzenie ojca.
W 1911 zadebiutował na scenie Theatre Royal w Ipswich jako Hortensjo w Poskromieniu złośnicy. W 1912 zagrał w kilku innych sztukach szekspirowskich: Romeo i Julia jako Parys, Wesołe kumoszki z Windsoru w roli Fentona i Jak wam się podoba jako Sylwiusz.
W latach 1915–18 brał udział w I wojnie światowej, został odznaczony Military Cross.
W 1922 trafił na Broadway w roli hrabiego Aleksieja Czernego w przedstawieniu Czarina. W 1948 zdobył Tony Award za rolę doktora Austina Slopera w spektaklu Dziedziczka.
W 1914 roku ożenił się z aktorką Ethel Marion Foreman, z którą miał syna Rodiona (1915–1996). Od 1919 roku pozostawał w faktycznej separacji z żoną, a w 1926 doszło do rozwodu. Jeszcze w tym samym roku aktor poślubił scenarzystkę Ouidę Bergère. W 1939 roku para adoptowała córkę Cynthię (1939–1969). Ich biologiczne dziecko zmarło w niemowlęctwie w roku 1928.
Zmarł 21 lipca 1967 na zawał serca w wieku 75 lat.