Od 15 sierpnia 1932 do 30 czerwca 1933 odbył obowiązkową służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Praktykę odbył w 7 Pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckim. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 20. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
Po odbyciu służby wojskowej zatrudnił się na krótko jako urzędnik w Wydziale Opieki Społecznej Urzędu Miejskiego, a w 1935 przeniósł się do Lublina, gdzie pracował w Międzykomunalnym Związku Opieki Społecznej. W tym samym roku ożenił się z Danutą Kotowicz.
W czasie pobytu w Lublinie prowadził wykłady zlecone dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Współpracował też z wydawanym na KUL miesięcznikiem „Prąd”. W okresie tym związał się z ruchem narodowym – był członkiem Stronnictwa Narodowego. Został członkiem Zrzeszenia Pisarzy Katolickich. Pisał wtedy dla prasy katolickiej i narodowej, w związanym z ONR ABC tygodniku „Prosto z Mostu” (w latach 1936–1939), w „Myśli Narodowej” (w latach 1936–1939) i poznańskiej „Kulturze” (w latach 1937–1939).