Po wyborze Kolstada na premiera Hundseid nie otrzymał żadnego ministerstwa.
Premier Kolstad zachorował i zmarł 5 marca 1932 roku. Król Haakon VII odczekał, aż Kolstad zostanie pochowany, zanim podjął kwestię wyboru nowego premiera, a tymczasem w Partii Chłopskiej doszło do wewnętrznego sporu o to, kto powinien przejąć władzę po zmarłym Kolstadzie. Wielu w rządzie chciało, by tekę premiera objął Einar Borch (1870–1952), ale pełniący obowiązki premiera i minister spraw zagranicznych Nils Trædal (1879–1948) popierał Hundseida i to jego kandydaturę zaproponował królowi. Zarówno prawica i lewica, jak i socjalistyczna strona Partii Pracy były bardzo sceptycznie nastawione do Hundseida, a jego nominacja była bliska wywołania kolejnego kryzysu rządowego.
Konflikt z Quislingiem i sprawa grenlandzka Po objęciu teki premiera Hundseid początkowo chciał zdymisjonować zarówno ministra sprawiedliwości Asbjørna Lindboe (1889–1967), jak i ministra obrony Vidkuna Quislinga (1887–1945). Sprzeciwiła się temu reszta rządu, Quisling nie chciał ustąpić a bronili go zarówno Nils Trædal, jak i Jon Sundby (1883–1972). Hundseid ostatecznie poddał się i pozostawił Quislinga na stanowisku, przez co skład rządu był prawie identyczny ze składem rządu Kolstada.