Od strony architektonicznej łączy formy późnoromańskie (chór zachodni, korpus nawowy) z gotyckimi (prezbiterium, kaplice boczne, portale wejściowe). Zachowała się w znacznej części gotycka dekoracja architektoniczna i wystrój wnętrza, m.in. dwie figury Madonny z Dzieciątkiem (XIV i XV w.), św. Krzysztofa (1442 r.), św. Katarzyny z ok. 1320., późnogotycki nagrobek świętego Sebalda, dzieło Piotra Vischera Starszego, trzy dzieła Wita Stwosza (rzeźby Chrystusa i Marii, epitafium Pawła Volckamera oraz krucyfiks Mikołaja Wickla), XIV-wieczne sakramentarium, witraże.
Wraz z kościołem NMP i kościołem Św. Wawrzyńca należy do głównych kościołów miasta. Jest położony na Albrecht-Dürer-Platz, naprzeciwko starego ratusza.
Dzieje Położony w sąsiedztwie rynku kościół św. Sebalda jest jedną z dwóch historycznych far Norymbergi. Położony jest w północnej części Starego Miasta, która do reformacji podlegała diecezji w Bambergu, podczas gdy położona na południe od Pegnicy część (wraz z kościołem farnym św. Wawrzyńca) należała do diecezji w Eichstätt. Podczas reformacji, w 1525 roku został pierwszym kościołem luterańskim Norymbergi.