Listy powszechne albo Listy katolickie – obok Ewangelii, Dziejów Apostolskich, Listów Pawła i Apokalipsy jedna z sekcji Nowego Testamentu. Większość greckich rękopisów umieszczała Listy powszechne po Dziejach, a przed Listami Pawła. Kościoły wschodnie po dziś dzień stosują taki porządek ksiąg nowotestamentowych. Jednak rękopisy Wulgaty, a później textus receptus, umieszczały je po Listach św. Pawła a przed Apokalipsą. Tę kolejność ksiąg stosuje kanon kościoła katolickiego jak i kościołów protestanckich.
Za kanoniczne zostały uznane nieco później niż Ewangelie, Dzieje Apostolskie i Listy PawłaI dlatego tekst grecki Listów powszechnych nie ma swego zachodniego wariantu.. Najpierw, to jest w II wieku, uznano tylko Jk, 1 Pt i 1 J, natomiast cztery pozostałe listy, nazywane też krótkimi listami powszechnymi, zyskały powszechną aprobatę w kościele wschodnim, jak i zachodnim dopiero w IV wieku. Kościoły przedchalcedońskie dłużej nad tą sprawą się zastanawiały, kościół syryjski za kanoniczne uznał wszystkie siedem z Listów powszechnych dopiero w XI wieku.
Inna kolejność listów Kodeks Athous Lavrensis umieszcza listy w następującej kolejności: 1 Pt, 2Pt, Jk, 1 J, 2 J, 3 J, Jd. Minuskuł 326 - Jakub, Juda, 1-2 Piotra, 1-3 Jana Minuskuł 1780 umieszcza List Jakuba przed Listami Pawła, pozostałe zaś listy po Listach Pawła.