Historia Plany powołania organizacji zajmującej się pomocą żywnościową zostały zainicjowane po konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w 1960 roku. Światowy Program Żywnościowy został utworzony w 1961 roku z polecenia prezydenta USA Dwighta Eisenhowera, początkowo jako eksperymentalny, trzyletni program pomocy żywnościowej administrowany wspólnie przez ONZ i FAO. Pierwszym projektem organizacji była akcja dostarczenia transportu 1500 ton pszenicy, 270 ton cukru i 27 ton herbaty dla ocalałych z trzęsienia ziemi (zginęło wówczas 12 000 osób), które we wrześniu 1962 nawiedziło Bu’in-Zahra w irańskiej prowincji Kazwin. W późniejszym czasie WFP niesie doraźną pomoc dla mieszkańców Tajlandii dotkniętych następstwami tajfunu, czy dla uchodźców wojennych w Algierii.
W 1963 został uruchomiony pierwszy program rozwojowy. Jego adresatami była ludność nubijska w Sudanie. Także w 1963 w Togo ruszył pierwszy projekt posiłków szkolnych. W 1965 organizacja została uznana za pełnoprawny program ONZ.