talo – dom (rdzeń wyrazu) talossa – w domu (dodany sufiks przypadka inessiivi -ssa o znaczeniu „w [wewnątrz]”) taloissa – w domach (dodany sufiks liczby mnogiej -i-, który pojawia się przed końcówką przypadka – jest więc de facto wrostkiem) taloissani – w moich domach (dodany sufiks dzierżawczy -ni oznaczający „mój”) taloissanikin – w moich domach też (dodany sufiks -kin oznaczający „też”) taloissanikinko? – czy też w moich domach? (dodany sufiks pytający -ko, zbliżony do staropolskiego -li?)
O ile wszystkie dodawane końcówki są opcjonalne, o tyle te faktycznie dodane do danej formy, muszą wystąpić w ustalonej kolejności:
wrostek liczby mnogiej -i- (o ile forma jest w liczbie mnogiej, a wrostek nie ulega redukcji) końcówka przypadka sufiks dzierżawczy enklityki, w ramach których również obowiązują pewne zasady zachowania kolejności, które są jednak zależne od zamierzonego znaczenia
Podobnie rdzeń czasownika może być poszerzany o kolejne końcówki, porównaj:
puhu- – rdzeń czasownika puhua (mówić) puhun – mówię (forma osobowa, dodana końcówka 1. os. lp.