W dolinie znajdują się trzy niewielkie stawy: Czerwony Staw Kieżmarski (Červené pleso) położony na wysokości 1811 m n.p.m., jego powierzchnia wynosi 0,2 ha, głębokość 1,2 m Modry Stawek (Belasé pleso) położony na wysokości 1865 m, posiada 0,01 ha powierzchni i ok. 3,5 m głębokości. Jagnięcy Stawek (Malé Červené pliesko) położony na wysokości 1920 m, dokładnie niepomierzony.
Opis doliny Dolinka ma długość około 1 km i powierzchnię 0,75 km². Jest typową doliną wiszącą polodowcowego pochodzenia. Składa się z dwóch położonych jeden nad drugim kotłów lodowcowych ze stawkami. Nie była wypasana, stale natomiast przebywają w niej kozice. Mieczysław Karłowicz, który w 1907 r. był świadkiem polowania na nie przez księcia Christiana Hohenlohego, pisał o tej dolinie: Dzika, kamienista, bezuroczna. Polska nazwa doliny pochodzi od Jagnięcego Szczytu, natomiast słowacka, niemiecka i węgierska – od Czerwonego Stawu Kieżmarskiego.
Pierwszymi osobami, o których wiadomo, że dotarli do Doliny Jagnięcej, byli Georg Buchholtz z uczniami i Jakob Buchholtz 8 lipca 1726 r.