Na tym spotkaniu zapadły także kwestie dotyczące sporów między Polską a księstwem głogowskim: miały one zostać załatwione na zjeździe delegatów stron zainteresowanych w Babimoście i Paradyżu.
Wobec znalezienia się króla pod klątwą papieską z 23 grudnia Henryk IX opowiedział się, mimo owocnej współpracy z Jerzym z Podiebradu, za kandydaturą Jagiellonów na tron czeski.
Pod koniec panowania Henryk wdał się w wojnę ze swoim bratankiem Janem, w celu przywrócenia księstwa żagańskiego jego bratu Baltazarowi.
Do dzisiejszych czasów zachowało się niewiele informacji na temat działalności księcia głogowskiego. Jest to kilka przywilejów dla Głogowa, zarządzeń sądowniczych itp. Podobnie jak ojciec miał ciągłe kłopoty finansowe.
Jego żoną była Jadwiga (zmarła w czerwcu między 1447 a 1453), córka księcia oleśnickiego Konrada III Starego, z którą miał sześcioro dzieci (trzech synów – Zygmunta, Henryka i nieznanego z imienia zmarłego jeszcze za życia Henryka IX – oraz trzy córki: Annę żonę Jana z Rozemberka, Jadwigę i Katarzynę). Dwie młodsze córki nie wyszły nigdy za mąż.