Zawiera ona dwa dzwony z początku XVIII wieku oraz jeden z roku 1952, zastępujący dzwon gotycki skradziony przez Niemców w czasie II wojny światowej.
W latach 1819–1820 na rozkaz rządu carskiego władze rosyjskie skonfiskowały bibliotekę oraz dokumenty klasztorne, które umieszczono w Warszawie. Skonfiskowano także dobra ziemskie zgromadzenia. W 1837 roku pożar zniszczył wieżę kościelną oraz dachy klasztoru i świątyni, ale wyposażenie wnętrza nie uległo uszkodzeniu. W kościele znajduje się obraz Pana Jezusa cierpiącego będący przedmiotem kultu wiernych, pochodzące z XVII wieku dzieło nieznanego artysty. W 2003 roku, biskup Kazimierz Ryczan ustanowił imbramowicką świątynię klasztorną regionalnym Sanktuarium Męki Pańskiej w związku z rozwijającym się kultem łaskami słynącego obrazu.
Świątynia Projekt świątyni jest dziełem wykształconego w Rzymie, polskiego architekta Kacpra Bażanki. Kościół ma siedem drewnianych ołtarzy, w tym sześć bocznych, wykonanych w warsztacie Frączkiewicza. Większość obrazów ołtarzowych jest dziełem Wilhelm Włocha. W południowym ołtarzu prezbiterium znajduje się Matki Bożej z XVII wieku, prawdopodobnie sprowadzony z Włoch. Funkcje ambony spełniała jedna z czterech małych, otwartych lóż w prezbiterium kościoła.