Istnieją dwa typy tonów: rejestrowe (), których wysokość nie ulega zmianie, oraz konturowe (), których wysokość ulega zmianie w obrębie jednej sylaby. Przykłady tonów konturowych: rosnąco-opadający, wysoki opadający, średni rosnący, opadająco-falujący. Kontury oznacza się zazwyczaj podwójnymi cyframi od 1 (ton najniższy) do 5 (ton najwyższy), np. 55: ton bardzo wysoki (5) równy; 31: zaczynający się tonem średnim (3), opadający do tonu bardzo niskiego (1).
Liczba i rodzaj tonów znacznie się różni w zależności od języka np.: 2 tony – język apacze, język limburski 3 tony – język tybetański, język joruba 4 tony – język mandaryński 5 tonów – język tajski 6 tonów – język zhuang, język wietnamskiMonika Heyder: Język wietnamski – rozmówki Assimil s. 8–9, język kantońskiKam Y Lau: Cantonese Phrasebook Lonely Planet s. 8 . 7 tonów – język hmong (Zielonych Hmongów)David Bradley: Thai Hill Tribes Phrasebook Lonely Planet . 9 tonów – język hmong (Białych Hmongów).
Zobacz też intonacja
Przypisy
Bibliografia
Monika Heyder, Język wietnamski – rozmówki Assimil
Cantonese Chinese Phrase Book, Berlitz Publishing, Singapur 2005 .
Linki zewnętrzne Prezentacja tonów języka kantońskiego – audio Prezentacja tonów tajskich – audio Prezentacja tonów języka wietnamskiego – audio
Kategoria:Prozodia Kategoria:Typologia języków