J. Dürr-Durski, Daniel Naborowski: monografia z dziejów manieryzmu i baroku w Polsce, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1966, s. 144.. Schwytany w turecką niewolę dostał się do Konstantynopola, gdzie szybko awansował. Za panowania Osmana II był już bejlerbejem Erzurum. W 1623 roku brał udział w nieudanym buncie przeciwko Muradowi IV. Mimo to zachował przychylność sułtana, który mianował go bejlerbejem Bośni. W maju 1632 roku został zdegradowany do urzędu sandżakbeja sylistryjskiego. 20 października 1633 wraz z wojskami tatarskimi i Mołdawianami wkroczył w granice Rzeczypospolitej. Poniósł klęskę 22 października 1633 roku pod Kamieńcem Podolskim. 24 sierpnia 1634 roku z rozkazu Murada IV został uduszonyJ. Sikorski (red.), J. W. Dyskant: Polskie tradycje wojskowe, wyd. MON: Warszawa 1990, s. 295, ..
Zobacz też wojna z Abazy paszą Stanisław Koniecpolski Bitwa pod Paniowcami Bitwa pod Sasowym Rogiem
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Podhorodecki, Leszek (1978). Stanisław Koniecpolski ok. 1592–1646. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. ISBN B0000E946H. Str. 276-277
Kategoria:Wojskowi Imperium Osmańskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-tureckiej 1633–1634 (strona turecka) Kategoria:Zmarli w 1634 Kategoria:Nieznana data urodzenia Kategoria:Turcy pochodzenia abchaskiego