Historia Przed wybudowaniem obecnego pałacu królowie szwedzko-norwescy z dynastii Bernadotte rezydowali w Paleet – okazałym domu miejskim w ówczesnej Christianii. W latach 20. XIX wieku parlament norweski zainicjował budowę nowej, większej rezydencji królewskiej. Autorem projektu został duński architekt Hans Ditlev Franciscus Linstow. W 1825 król Karol III Jan położył kamień węgielny pod budowę, która zakończyła się w 1849, już za rządów Oskara I.
Kolejni królowie przebywali w stolicy Norwegii przynajmniej przez kilka miesięcy w roku, ale często preferowali inne budynki – np. Oskar II wolał nadmorską willę na półwyspie Bygdøy. Dopiero po rozwiązaniu unii szwedzko-norweskiej w 1905 pałac został stałą siedzibą królewską Haakona VII. W okresie rządów Olafa V pałac nie był remontowany, w związku z czym jego stan techniczny zaczął się pogarszać. Harald V, który wstąpił na tron w 1991, rozpoczął wszechstronną renowację budynku, co spotkało się z głosami krytyki ze względu na jej wysokie koszty.
W 2002 r. wyremontowane wnętrza pałacu zostały częściowo udostępnione zwiedzającym.