Należał również do Rady Zawiadowczej Kolei Karola Ludwika, rad nadzorczych: Banku Krajowego Galicyjskiego we Lwowie oraz Banku Związkowego w Wiedniu (Vercinsbank), Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie, Rady Ogólnej Towarzystwa Dobroczynności w Krakowie. W l. 1861-1867 był kuratorem Kasy Wspólnej Pomocy krakowskich drukarzy.

Od czasów Wiosny Ludów związany z konserwatystami, od 1848 z „Czasem”, gdzie był członkiem kolegium redakcyjnego i kierownikiem działu ekonomicznego gazety. W latach 1855–1870 był jedynym właścicielem pisma. Przejmując "Czas" na własność, pozostawił redakcji dziennika pełną swobodę oraz okazywał daleko idącą tolerancję wobec głoszonych przez „Czas” opinii i poglądów, nawet gdy szło o ocenę czynności własnego domu bankowego. W tym czasie „Czas” powiększył znacznie swą objętość i upodobnił swój układ do czołowych dzienników zachodnioeuropejskich. W l. 1856-1860 wydawał także magazyn naukowo-literacki „Czas – Dodatek Miesięczny”. Jako właściciel „Czasu” pokrywał niedobory finansowe pisma dochodami w własnej drukarni. Wspierał materialnie wydawnictwo „Biblioteki Polskiej” Kazimierza Józefa Turowskiego oraz popierał program zmierzający do spolszczenia administracji i szkolnictwa w Galicji. Podczas powstania styczniowego popierał białych.