W 1866 założył w Wiedniu wraz z bankierem austriackim Samuelem Simundtem spółkę zajmującą się skupowaniem dóbr rządowych w Czechach i Galicji. Po jej upadku poniósł ogromne straty finansowe; z powodu długów miał proces sądowy w 1875, został skazany na karę pozbawienia wolności. Do najważniejszych wierzycieli (tzw. wielka piątka) należeli: Adam Potocki, Paweł Popiel, Stanisław Małachowski, Franciszek MycieIski i Mieczysław Rey. Kirchmayera oskarżono o niewypłacalność i nadużycie na sumę ponad 900 tys. złr. W dniach od 16 marca do 3 kwietnia 1875 r. odbył się w Krakowie głośny proces, w którym zapadł wyrok skazujący go na 2 lata ciężkiego więzienia. Obrońca oskarżonego, znany adwokat Faustyn Jakubowski, zdołał jednak doprowadzić do zmiany kwalifikacji czynu i decyzją Sądu Najwyższego z 15 grudnia 1875 r. pierwotny wyrok zamieniono na 6 miesięcy aresztu. „Krach Kirchmayera” odbił się szerokim echem nie tylko w Galicji, ale także w całej monarchii austriackiej. Omawiany był przez dziennikarzy i publicystów, zajmowali się nim satyrycy i literaci. Opinia publiczna była Kirchmayerowi zdecydowanie nieprzychylnaMarek Żukow-Karczewski, Od Kislinga do Kirchmayera, czyli finansowe afery w dawnym Krakowie, "Gazeta Krakowska", 9-10 IV 1994 r., nr 82 (13993)..