Prozę, artykuły i recenzje literackie w czasopismach emigracyjnych, m.in.: „Wiadomości” (Londyn, 1973, 1975–1981), „Kultura” (Paryż, 1973–1986), „Orzeł Biały” (Londyn, 1975–1985), „Archipelag” (Berlin Zachodni, 1984–1986; także pod ps. Wacław Kondratowicz) oraz w pismach wydawanych w kraju poza zasięgiem cenzury: „Puls” (1978–1989), „Arka” (1984, 1986, 1992) i „Most” (1986). Współpracował z emigracyjnym czasopismem ukraińskim „Widnowa” (Monachium, Filadelfia, 1979–1985). Po 1990 swoje utwory prozatorskie, artykuły i recenzje literackie ogłaszał m.in. w „Nowych Książkach” (1996–1998), „Arkuszu” (1996–1997, 2001–2003), „Odrze” (1996–2005), „Rzeczpospolitej” (1996–2005), „Więzi” (1997, 1999–2000, 2003), „Tygodniku Powszechnym” (1999–2000, 2004, 2006), „Przeglądzie” (2000, 2003–2005) i „Frazie” (2001–2002).
Publikacje Powieści i opowiadania: Opowieści leskie, Warszawa 1954. Upadek Tobiasza, Warszawa 1955. Dobrej drogi, Mario!