Polska husaria nie zdołała przełamać szwedzkich kirasjerów. Ponowna szarża skierowana na piechotę również nie zdołała rozbić wroga (być może powodem było zastosowanie przeszkód terenowych, tzw. czośnikówM. Wagner Kliszów – 1702. Aby to osiągnąć, hetman powinien wesprzeć atakujących resztą polskich chorągwi; zamiast tego nakazał wycofania polskich chorągwi z walki, co było jego osobistą zemstą na królu Auguście II. Ośmieleni wycofaniem się z walki Polaków Szwedzi uderzyli na kawalerię Flemminga. Pierwszy atak został odparty. Drugi wsparty piechotą był już bardziej udany. Szala zwycięstwa przechyliła się na stronę Szwedów. Sasi podjęli jeszcze jedną rozpaczliwą próbę kontrnatarcia, które jednak nie powiodło się.
Około 16.30, przy dźwiękach muzyki wojskowej, zwycięski Karol XII wjechał do obozu saskiego. Bitwa była zakończona. Straty armii saskiej wynosiły około 2000 zabitych, 700 rannych i blisko 1000 wziętych do niewoli. Chorągwie polskie straciły około 80 poległych. Straty Szwedów wynosiły około 1000 zabitych i 900 rannych.
Zobacz też konflikty zbrojne w historii Polski
Przypisy