W 1989 Zalazar ponownie wyjechał do Hiszpanii, tym razem do klubu Espanyol Barcelona. Po roku przeszedł do klubu Albacete Balompié, w którym rozegrał 6 sezonów, będąc częścią drużyny, która zyskała sobie miano Queso Mecánico (mechaniczny ser). Zalazar przybył do Albacete w sezonie 1990/91, w którym klub ten wywalczył awans do Primera División. Duży w tym udział miały 2 bramki zdobyte przez Zalazara w meczu z UD Salamanca
W sezonie 1991/92 Zalazar rozegrał w lidze 38 meczów i strzelił 13 bramek, pomagając drużynie Albacete nie tylko utrzymać się w lidze, ale nawet zająć 7. miejsce – najwyższe w historii klubu. W sezonie tym Zalazar za swoją grę otrzymał Trofeo EFE, przyznawane najlepszym graczom iberoamerykańskim ligi hiszpańskiej przez agencję informacyjną EFE.
W klubie Albacete Zalazar rozegrał 180http://web.archive.org/web/20030928044004/http://www.lfp.es/publicaciones/lfp2001.pdf meczów i zdobył 57 bramek, co zapewniło mu pozycję klubowego lidera wszech czasów jeśli chodzi o liczbę występów w meczach pierwszoligowych.
Rozegrał 6 meczów w eliminacjach do finałów mistrzostw świata w 1994 roku. Były to ostatnie mecze Zalazara w barwach reprezentacji Urugwaju.