Podstawą fortuny Hugona von Donnersmarcka był przemysł. Z jego działalnością wiąże się istnienie kopalni „Hugo-Zwang” koło Kochłowic oraz huty „Antonina” (niem. Antonienhütte) koło Wirku. W okolicach Siemianowic Śląskich działała kopalnia „Szczęście Eugenii” połączona później z innymi szybami w okolicy w jeden zakład (kopalnia „Siemianowice”). Z jego inicjatywy wybudowano w latach 1836–1839 hutę „Laura” (Laurahütte). W 1871 r., przy wsparciu banku Bleichroedera, powołał do życia spółkę akcyjną z kapitałem sześciu milionów talarów, pod nazwą „Zjednoczone Huty Królewska i Laura” z siedzibą w Berlinie, w której objął 23 tys. akcji (z 30 tys.) o wartości 4,6 mln talarów. Spółka przejęła kupioną rok wcześniej hutę „Królewską” oraz hutę „Laura”. Spółka wybudowała także hutę „Katarzyna” w Sosnowcu oraz wydzierżawiła hutę „Blachownia” k. Częstochowy. Jego własnością była huta „Hugo” w Sowicach koło Tarnowskich Gór, kopalnia „Radzionków” na północ od Bytomia, wapienniki w Nakle Śląskim oraz złoża rudy w Bibieli koło Miasteczka Śląskiego. Posiadał także zakłady przemysłowe w Karyntii (Austria). W 1890 r. jego przedsiębiorstwa zatrudniały prawie 50 tys. robotników, zaś wartość wytwarzanej produkcji szacowano na ok. 61 milionów marek rocznie.