Najważniejsze zmiany są jednak niewidoczne na pierwszy rzut oka. 124 pierwszych egzemplarzy P400 S było oparte na ramie ze stalowej blachy o grubości 0,9 mm. Jednak taka konstrukcja nie była dostatecznie sztywna, więc od egzemplarza nr. 125 zastosowano blachę o grubości 1 mm, co zwiększyło masę do 1245 kg. Przednia i tylna część karoserii wykonana jest z aluminium, a dach i drzwi ze stali.
Przeprojektowano tylne zawieszenie, obniżając je i utwardzając. Pojazd wyposażono w nowe, niskoprofilowe opony Pirelli Cinturato. W późniejszych egzemplarzach montowano także wentylowane tarcze hamulcowe. Zmianom uległ także silnik. Zastosowano nowe gaźniki, z których już nie kapało paliwo, tak jak we wcześniejszej Miurze. Moc wzrosła do 272 kW (370 KM), wzrósł także moment obrotowy, co spowodowało znaczną poprawę osiągów. Dzięki przeróbce wydechu nieznacznie powiększył się bagażnik.
Miura P400SV Model został zaprojektowany przez Marcello Gandiniego i zaprezentowany w 1971 na Geneva Motor Show. Następca Miury P400 S.