W lipcu 2002 Fąfara został odwołany ze stanowiska. Oficjalnym powodem był fakt, że wypełnił swoją misję polegająca na „odświeżeniu” wizerunku gazety. Ostatnim redaktorem naczelnym był Dariusz Materek. „Życie” przestało się ukazywać w grudniu 2002 roku, po tym, jak dziennikarze zastrajkowali z powodu niezapłacenia zaległych pensji. Jego nakład w ostatnim czasie wynosił 80 tys. egzemplarzy i sprzedaż na poziomie 30 tys.
Reaktywacja „Życia” (2004–2005) Dziennik „Życie” został reaktywowany w styczniu 2004 roku. Redaktorem naczelnym ponownie został Tomasz Wołek, jego zastępcą Maciej Łętowski, a sekretarzem redakcji Grzegorz Cydejko. Stara redakcja już się rozproszyła, część dziennikarzy znalazła pracę w tygodniku „Newsweek Polska”, część w „Fakcie”. Ich miejsce zajęli m.in. W. Stanisławski, A. Bernat, T. Terlikowski, K. Zorski, A. Zawłocka, W. Sumliński, P. Ludwicki. Nowe „Życie” miało nowych komentatorów i felietonistów: W.Młynarskiego, P. Semkę, M. Wolskiego, M. Szułdrzyńskiego, T. Łysiaka, S. Klawego, T. Lisa i S. Twardocha. Jednym z najsłynniejszych tekstów, jaki ukazał się wówczas na jego łamach, był artykuł o imprezie wigilijnej Jolanty Kwaśniewskiej z kluczowymi postaciami tzw. afery Orlenu – Andrzejem Kuną i Aleksandrem Żaglem w 1995.