W 1937 roku opisał jeden z ostatnich przypadków trądu w Chorwacji poza leprozoriumBozo Pericic „Lijec Vjesn.” 1937;62:264-6. (opisany pacjent, pochodzący z Vidonja, uciekł z leprozorium w Metkoviciu i Zadarze, gdzie został aresztowany, złożył skargę na odizolowanie go w osadzie trędowatych)Mario Wokaunn, Ivan Jurić, Žarko Vrbica Between Stigma and Dawn of Medicine: The Last Leprosarium in Croatia, „Croat Med J.” 47(5): 759–766. 2006 PDF.. Zajmował się też organizacją opieki nad ostatnimi w Chorwacji trędowatymi. Zaproponował własną metodę leczenia postaci skórnej wąglika; zalecał stosowanie zewnętrzne na krosty wody Burowa i doustne jodyny (dopóki nie zniknie opuchlizna), a także chininy w okresie drgawekBozo Pericic „Lijec Vjesn.” nr 46, 1924..
Peričić był nominowany do Naczelnej Rady Lekarskiej w Wiedniu.
Był autorem pierwszego chorwackiego tłumaczenia HamletaO prvom hrvatskom izravnom prijevodu Hamleta (Božo Peričić)/ On the First Croatian Direct Translation of Hamlet (by Božo Peričić), Drugi hrvatski slavistički kongres, zbornik radova II (conference proceedings), ed. Dubravka Sesar and Ivana Vidović Bolt, Zagreb, Hrvatsko filološko društvo i Filozofski fakultet u Zagrebu, 2001, s. 245–250.. Opublikował słownik medyczny chorwacko-niemiecki.