Obecny kościół zbudowano w stylu gotyckim w latach 1394–1406, a zatem budowa trwała krótko. Wieżę zbudowano w pierwotnej postaci w 1311 r. i podwyższono do obecnej formy w dwóch fazach: pod koniec XIV w. i w latach 1405–1408. Kościół ponownie ulegał kilkakrotnym pożarom (m.in. w 1506 r. i 1745 r.). Dzisiejszy wygląd pochodzi z przebudowy dokonanej w latach 1745–1802 w stylu późnobarokowym. Przy prezbiterium znajdują się kaplica Ukrzyżowania i kaplica Matki Bożej Częstochowskiej. Świątynia posiada wieżę zakończoną hełmem w kształcie ogromnej kuli z pozłacanym, dwuramiennym krzyżem bożogrobców, i współczesną figurą Chrystusa Zmartwychwstałego. Kruchta prowadząca do południowej nawy to kwadratowy dwukondygnacyjny budynek o ściętych narożnikach, nakryty płaską kopułą z obeliskiem na szczycie. Na zewnątrz kruchty we wnękach znajdują się dwie rzeźby: Ofiarowanie z XVII wieku oraz późnobarokowa św. Jadwiga Śląska. Na wysokich cokołach stoją rzeźby: św. Piotr, św. Paweł oraz postacie dwóch aniołów. Główny ołtarz kościoła, rokokowo-klasycystyczny, przedstawia scenę Zmartwychwstania. Ołtarze boczne są rokokowe. W prezbiterium bazyliki znajduje się portret Makariusza, biskupa Jerozolimy z IV wieku, inicjatora budowy Bazyliki Grobu Bożego w Jerozolimie.