Historia Pierwszy tabor stanowiły 2 autobusy z demobilu, 12 samochodów ciężarowych i 3 ciągniki "Ursus". Załoga liczyła 78 osób, a wszelkie czynności przeglądowe i naprawcze wykonywano pod gołym niebem. Pomimo tego podejmowano się przewozów specjalistycznych, np. 100-tonowego transformatora z Nowego Sącza do elektrowni w Rożnowie, który przetransportowano przy pomocy przyczepy podczołgowej i 6 ciężarówek Fiat, czy barki rzecznej-pogłębiarki z Bogumiłowic koło Tarnowa do Starego Sącza. W 1953 przejęto prywatny warsztat "Wasia" przy ul. Fabrycznej, a w 1954 powstała zajezdnia z utwardzonym placem i 3 kanałami przy ulicy Sienkiewicza 42 oraz placówka terenowa w Limanowej (która usamodzielniła się w 1979); uruchomiono też wtedy linię z Nowego Sącza do Szczawnicy. W 1955 powstało Technikum Samochodowe wraz z przyzakładową Szkołą dla Kierowców, a przy ul. Sienkiewicza barak pełniący funkcję budynku administracyjnego. W latach 1952–1956 uruchomiono połączenia do Warszawy, Krakowa, Katowic, Krynicy i Zakopanego, a w 1956 uruchomiono linie do Korzennej, Łukowicy i Skrzydlnej przez Limanową. Również w 1956 powstała placówka terenowa w Grybowie, funkcjonująca do początku l. 90. XX wieku. W 1959 powstał dworzec autobusowy przy pl. Dąbrowskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Nowym Sączu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.