Wittstock; Wolfshagen, majątki na Pomorzu i w Meklemburgii; Willmersdorf k. Werneuchen, Brandenburgia, posiadała później także Bohrau k. Oleśnicy; Schwerinsburg k. Löwitz, Pomorze Przednie, posiadała od 1357 godność dziedzicznych stolników Księstwa Pomorskiego. Do Szwecji Schwerinowie przybyli w roku 1717, uzyskali w tym roku szwedzki indygenat z tytułem baronowskim i otrzymali w 1776 tytuł hrabiów. Linia istnieje do dziś dnia. Większość jej męskich potomków była do lat 60. XX wieku zawodowymi oficerami.
Wszyscy Schwerinowie żenili się z damami z arystokracji pruskiej, z jednym wyjątkiem: hr. Heinrich Carl Anton Ernst (ur. 1804), poślubił w 1834 Hildegardę Marię, córkę sławnego filozofa Schleiermachera. Wśród męskich potomków rodu, zarówno w Niemczech jak Szwecji, powtarza się imię Boguslav/Bogislav/Bogislaus, nadawane im na pamiątkę wielowiekowych związków z Gryfitami ze Szczecina.
Po 1945 niemieccy Schwerinowie utracili wszystkie majątki, gdyż znalazły się za Żelazną kurtyną. Linia szwedzka posiada do dziś zasobny majorat (majątek) Odensgöl w prowincji Östergötland. Istnieje nadal linia polska (Szweryn), nieutytułowana i zubożała już w XIX wieku. Większość jej potomków mieszka w Gdańsku i Koszalinie.