Funkcję tę pełnił w latach 1951–1970; uzupełniał jednocześnie studia, otrzymując stopień kandydata nauk teologicznych na Akademii Duchownej w Moskwie (1958) oraz broniąc doktorat z teologii na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej (ChAT) w Warszawie. W latach 1962–1991 był wykładowcą ChAT. Swoją dysertację doktorską poświęcił historii monasteru św. Onufrego w Jabłecznej.
16 września 1970 został proboszczem katedralnego soboru św. Mikołaja w Białymstoku, od 1986 był dziekanem okręgu białostockiego. Przyczynił się do powstania największej świątyni prawosławnej w Polsce – cerkwi Świętego Ducha w Białymstoku. Zajmował się duszpasterstwem młodzieży licealnej i akademickiej, reprezentował Kościół prawosławny na sympozjach naukowych. 24 września 1986 sobór polskich biskupów prawosławnych nadał mu wysoki tytuł protoprezbitera.
W chwili śmierci był najstarszym duchownym prawosławnym w Polsce. Pochowany został na cmentarzu prawosławnym Wszystkich Świętych w Białymstoku.
Przypisy
Kategoria:Polscy duchowni prawosławni Kategoria:Polscy teolodzy prawosławni Kategoria:Duchowni związani z Białymstokiem Kategoria:Rektorzy Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu prawosławnym Wszystkich Świętych w Białymstoku Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 2004