wkrótce jednak, widocznie niezadowolony z polityki wielkiego księcia Zygmunta, przystąpił na powrót do Świdrygiełły i walcząc po jego stronie w bitwie pod Wiłkomierzem w 1435 roku, dostał się do niewoli wielkiego księcia Zygmunta.
Pełnił funkcję namiestnika w Nowogrodzie Wielkim w latach 1444–1446 (choć możliwe, że jedynie do 1445). Ostatni raz pojawia się 23 kwietnia 1452 na dokumencie, którego wystawcą był król Kazimierz Jagiellończyk. Oznacza to, że zmarł po 1452 roku.
Miał cztery córki: Annę, Agnieszkę i dwie inne nieznane z imienia, a także czterech synów: Iwana, Janusza, Fedora i Szymona.
Zobacz też Bielscy Biełyj
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Książęta Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Bielscy Kategoria:Zmarli w XV wieku